Πριν την αλλαγή του χρόνου όλοι περιμένουμε ένα καλύτερο αύριο. Όμως κάνουμε και μια ανασκόπηση για το χτες που φεύγει. Αν οι αναμνήσεις μας είναι χαρούμενες μας πιάνει μια γλυκιά μελαγχολία όπως έπιασε κι εμένα. Το 2015 ήταν μια υπέροχη χρονιά, οπότε με έπιασε μια θλίψη που έφευγε. Εύχομαι η νέα χρονιά να είναι ακόμα πιο ωραία και να μας φέρει καινούριες εμπειρίες και στιγμές που θα αποτυπωθούν για πάντα στη μνήμη μας! Καλή χρονιά! ΥΓ Όσο ζωγράφιζα άκουγα τους Nell, ένα κορεάτικο συγκρότημα που ανακάλυψα. Η μουσική τους ταίριαζε τέλεια με την διάθεση μου!
Τις προάλλες έπεσα πάνω σε μια πολύ πολύ παλιά ζωγραφιά μου! Είναι περίπου απο το 2002-2003 και είναι απο το εξώφυλλο του περιοδικού "9" της Ελευθεροτυπίας. Όποιος ήταν κολλημένος με τα κόμικ (καλή ώρα σαν εμένα) σίγουρα θα το θυμάται. Μου άρεσε, λοιπόν, τόσο πολύ το εξώφυλλο που ήθελα να δοκιμάσω την τύχη και το χέρι μου και να δω αν θα καταφέρω να το πετύχω. Βλέποντας το μια δεκαετία αργότερα νιώθω περήφανη για τον εαυτό μου τότε. Ένας Κόμης λοιπόν που δαγκώνει μια τύπισσα ανακαλύπτωντας οτι είναι ρομπότ! Άτυχος πολύ! Χαχα :)
Η συγκεκριμένη εικόνα είναι από το 2ο τεύχος του κόμικ μου. Ένα χρόνο μετά αποφάσισα να την ξανασχεδιάσω και παρακάτω το αποτέλεσμα.
Η διαφορά είναι εμφανής και είμαι πολύ χαρούμενη που όσο περνάει ο καιρός εξελίσσομαι! Και φυσικά την χρωμάτισα κιόλας για να ζωντανέψει ακόμα περισσότερο!
Είναι δώρο για μια πολύ καλή μου φίλη, ζωγραφισμένη στην ατζέντα της!